Ołtarz główny
z XIXw. W centralnym miejscu znajduje się zasuwany obraz Ukrzyżowania oraz obraz patrona parafii św. Floriana, a w górnej części obraz Świętej Trójcy. Ołtarz zdobią cztery figury niewiast przedstawiające cnoty kardynalne: roztropność, sprawiedliwość, wstrzemięźliwość i męstwo. Całość jest zwieńczona krzyżem.

Ołtarz boczny
znajdujący się po prawej stronie z figurą Najświętszego Serca Pana Jezusa i zasuwanym współczesnym obrazem Jezusa Miłosiernego ufundowanym w 2002 r. W górnej części umiejscowiony jest obraz św. Michała Archanioła. Obok ołtarza znajduje się XIX-wieczna chrzcielnica.

 

Ołtarz boczny
z XIXw., znajdujący się po lewej stronie kościoła z obrazem św. Antoniego. Po obu jego stronach umiejscowione są figury św. Jakuba Apostoła i św. Rocha, a w zwieńczeniu św. Franciszka z Asyżu.

 

Ołtarz boczny
po lewej stronie kościoła z obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem i zasuwanym obrazem Matki Bożej Różańcowej, wykonany w stylu barokowym. Pochodzi z XVIII w. i jest najstarszym ołtarzem w świątyni. Z obu jego stron usytuowane są figury aniołów. Po prawej stronie ołtarza znajduje się figura św. Józefa.

 

 

Obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem
Jak podaje akt wizytacji biskupiej z roku 1730 obraz mieścił się najpierw w ołtarzu głównym pierwszego kościoła w Uszwi, pochodzącego z XIV w. i był powszechnie uważany za łaskami słynący. W powyższym dokumencie jest także wzmianka o wotach. Drugim tekstem źródłowym mówiącym o tym obrazie jest akt wizytacji z 1748 r. Czytamy w nim: "Główny ołtarz z obrazem przedstawiającym Najświętszą Maryję Pannę w srebrnej sukience jest czczony przez lud jako łaskami słynący. Jest on zakrywany przez inny obraz". Wszystko na to wskazuje, że ten obraz zachował się do dziś. W obecnym kościele, wybudowanym 1806 r., umieszczono dawny główny ołtarz w nawie, jako boczny, a w nim znajduje się ten sam co dawniej obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Ma kształt elipsy o wymiarach: 90 x 70 cm, wykonany jest na desce, przy czym tylko twarze i dłonie są malowane, obie postacie i korony wykonane reliefowo w drewnie. Tło wypełnia ukośna kratka z rozetami na przecięciu listewek, zaś pola powstałych w ten sposób rombów są srebrzone, imitujące lustra. Obraz ma więc charakter regencyjny, właściwy dla pierwszej ćwierci wieku XVIII.
Źródło: Ks. Władysław Szczebak, Zapomniane sanktuaria Diecezji Tarnowskiej, 1983 r.

 

Rokokowa ambona
z XIXw. umiejscowiona obok ołtarza Matki Bożej z figurą Chrystusa Dobrego Pasterza, na którą wchodzi się od zakrystii.